Eggersdorf – Tresdorf - Stockerau

(43.16km; 2h43min; śr. 15.80km/h)

Już w czasie śniadania dostrzegam, że za oknem zaczyna kropić. Mam nadzieję, że to chwilowe, ale w radio mówią zupełnie co innego. Postanawiamy jednak jechać dalej. Zwijamy wszystko i żegnamy się z Johanem. W drogę. Ledwo przejechaliśmy 100-200m, a z nieba lecą strugi deszczu – istna ulewa. Chowamy się we wiacie i tak czekamy do momentu, aż deszcz trochę ustaje. Jedziemy dalej. Droga taka jak wczoraj, tylko wszystko mokre. Znów zaczyna padać. Po niezbyt długiej chwili jesteśmy cali mokrzy. Jednak, bez naprawdę porządnych ciuchów przeciwdeszczowych nie ma co jeździć.

Zziębnięci toczymy się dalej i szukamy jakiegoś miejsca, gdzie moglibyśmy się wysuszyć, może zostać jeden dzień. Wszystkie prywatne kwatery okazują się być zajęte. Przemierzamy kolejne kilometry. Już bardziej mokrzy być nie możemy. Dobrze, że sakwy pozostają w środku suche (brawo Crosso). W pewnym momencie zrywa mi się łańcuch. Kompletnie nie wiem, co się stało i jak to możliwe. To nie był ani ostry podjazd, ani wysokie przełożenie. Okazuje się, że spinka nie wytrzymała. Naprawdę bardzo dziwne, ale dobrze że nie strzelił w innym miejscu. W przeciągu 30 sekund zakładam nową i jedziemy dalej. Trafiamy do kiosku, gdzie zbieram informacje o najbliższych kwaterach. Ceny większości trochę przerastają nasze oczekiwania.


Trafiamy do „Gasthof zum Schwarzem Elephanten” i próbujemy zbić cenę, niestety bez skutku. Co zrobić – zostajemy. 52€ za nocleg ze śniadaniem, ale może przynajmniej wyschniemy. W pokoju jednak jest dość chłodno i nic nie schnie. Dostaliśmy suszarkę do włosów, dzięki której sprawiam, że jedną skarpetkę mam suchą bardziej… Mam nadzieję, że do jutra przestanie padać....

W hotelu jest całkiem przyjemnie.. Gorący prysznic od razu poprawia mi nastrój, potem robi to sen w naprawdę wygodnym łóżku. Wreszcie budzę się wypoczęty. Składamy rzeczy i idziemy na śniadanie. Kawka, soczek, serki, nutella, dżemik. Co kto chce:)